W pierwszą podróż poślubną zabrałem żonę nad morze
Ale po drodze postanowiliśmy zwiedzić Toruń, Malbork i Gdańsk. Niestety już pierwszego dnia Zosia przeżyła rozczarowanie, bo zamiast hotelu z basenem i śniadaniem, zabrałem ją na pole namiotowe. Okazało się, że nie znosi namiotów, zresztą fotka mówi sama za siebie.
Nie rozumiem o co te fochy. Od dziecka uwielbiałem namiot, można powiedzieć, że byłem w namiocie wychowany. A w szkole podstawowej zdarzało nam się spać z bratem w namiocie postawionym pod blokiem.
Rada, nie rada, pojechała dalej. Po 5 dniach dotarliśmy do Łeby, gdzie spotkaliśmy się ze znajomymi i po krótkim spacerze po plaży udaliśmy się na camping, aby rozbić namioty. Ponieważ teraz było nas więcej, Zosia powiedziała że poradzę sobie sam, a ona odwiedzi ciotkę w Lęborku. Miała wrócić wieczorem. Tylko nie powiedziała którego dnia. Po tygodniu nad morzem uznałem, że podróż poślubna się skończyła i pojechałem odebrać zgubę.
Po 25 latach zmieniła się technika i standard campingów. W Dolomitach na środku campingu stał taki budynek.
Nie, to nie był hotel dla wygodnych. To jest toaleta. Osobna dla kobiet, mężczyzn, dzieci, psów.
Osobno pokój do mycia rąk, twarzy i zębów, osobno prysznice, osobno do mycia naczyń, osobno do butów i nart. Toalety też osobne. Do tego pralnia i osobna suszarnia. W środku była nawet winda. A wykończenie lepsze niż mam w domu (a mamy w WC najdroższe kafelki Europy, o czym kiedyś napiszę).