Radosne wspomnienia

Rozdział 20

Dzień lotnika

Życie w akademiku toczy się od imprezy do imprezy. Podczas jednej z nich kolega zwany Berią przesadził z eliksirem bogów. Koledzy zaprowadzili go więc do pokoju obok i zamknęli. Jakież było ich zdziwienie, gdy po pół godzinie Beria wtoczył się przez drzwi. Okazało się, że po krótkiej drzemce postanowił opuścić pokój obok. A że drzwi były zamknięte, wyszedł oknem. To, że pokój był na trzecim piętrze, nie było dla niego problemem. Wstał, otrzepał się i wjechał znowu na trzecie piętro. Koledzy nie mogli uwierzyć, że nic mu się nie stało, aż w końcu ktoś spojrzał w kalendarz. To był dzień lotnika.

Beria uwierzył w swoją nieśmiertelność. W maju 1990 pojechaliśmy z AZS-u do ośrodka Politechniki w Karpaczu. Willa Limba, ul. Sportowa 8. Zgadnijcie, co jeszcze jest na ulicy Sportowej w Karpaczu? Skocznia narciarska!

 Beria po trzeciej butelce postanowił sprawdzić swoje umiejętności latania.  Na nic zdały się tłumaczenia, że dzisiaj nie jest dzień lotnika. Dopiero obietnica, że jutro wejdziemy na Śnieżkę, a tam jest wyżej, poskutkowała.

Słowo się rzekło, kobyłka u płotu. Następnego dnia zerwaliśmy się o świcie, koło 12 i tuż przed 13 byliśmy pod wyciągiem. Tu jednak okazało się, że właśnie go zamykają, bo jeszcze nie ma sezonu, poza tym wieje i buja krzesełkami. Jednak przy pomocy płynnej waluty udało się przekonać obsługą, żeby jeszcze nas zabrali. Coś tam ostrzegali, że zawiozą nas tylko  na górę. Ale co tam dla nas zejść z górki? No to jedziemy. Im wyżej, tym zimniej i wieje, a na górze śnieg. My zaś w trampkach i koszulkach, jak to w maju. Zrezygnowaliśmy ze zdobywania Śnieżki i skierowaliśmy się do Domu Śląskiego na coś ciepłego. Okazało się, że mają herbatę z rumem. Zamówiliśmy po 4 szklanki, z zastrzeżeniem, że rum ma być osobno. To nas rozgrzało i z zapasem rumu (wiadomo, góry) ruszyliśmy w dół niebieskim szlakiem.

Komentarze

Nikt jeszcze nie skomentował.

Zaloguj się, żeby dodać komentarz.